اندر آداب انتشاراخبار در رسانه های محلی

دوستان فعال در عرصه رسانه هامخصوصا در شهرهایی چون ابهربیشتر از آنکه تابعی از تولید و انتشاریک جریده خوب،پر محتوا و حرفه ای باشند دغدغه این را دارند که به هر نحو که شده مطالبی را از این جاوآنجا دست وپا کنندو با پر کردن صفحات جریده خود عنوان بدارند که این هفته هم به هر نحوی که شده به قول مطبوعاتی ها درآمده اند وجای خود را در پیشخوان روزنامه فروشی ها پر کرده اند اما این عزیزان نمی دانند که با همین کار های نیم بند و مملو از غلط ویا ادبیات نارسا چه پدری از فرهنگ و ادب ایرانی در می آورند و چه فرهنگ و ادبیات گنگ و نارسایی را ترویج می کنند برای نمونه اگر بخواهم شاهد مثالی بیاورم می توان به تمام مطالب منتشرشده در ندای ابهراشاره داشت که بخشی از اشکالات آنها مربوط به نویسندگان و سهم عمده ای از آنها مربوط به دخالتی می باشد که مدیر مسئول در تلخیص مطالب می نماید تا جایی که خود نویسنده هم می ماند که آیا این مطلب همان مطلبیست که او به نشریه داده و یا چیز جدیدی می باشد که با رونویسی از برخی فاکتور های منعکس شده در مطلب او بوجود آمده است در دیگر جراید هم می توان نمونه های فراوانی از این دست انتقال گنگ ونامفهوم مطلب را گواه آورد مثلا در شماره 172ویزه نامه ابهر وخرمدره هفته نامه بیان اگر به دو مطلب منعکس شده تحت عنوان اعتقادی به سیاسی کاری ندارم و جناب آقای استاندار چرا برخی از مسئولان با کوتاهی خود با جان مردم بازی می کنند توجه نماییدمتوجه آن چه که معروض می دارم خواهیدشدمثلا آقایی که خود را خبرنگار می داندو خطابه اش متوجه بالاترین مقام اجرایی استان است در بخشی از مطلبش می نویسد که

چرا اجازه می دهیدکه شهری مثل خرمدره و کوتاهی برخی مدیران استان و شهرستان عملکرد دولت خدمتگذار را زیرسئوال ببرند.

جناب استاندار مگر حضرت عالی بارها اعلام نکرده اید که اگر مدیری نتواندبا من پا به پا حرکت کند عزل خواهد شد (پاراگراف کامل بدون ار تباط با پاراگراف های قبل و بعد)

جناب آقای استاندار،آقای معاون عمرانی استاندار،آقای مدیر کل راه و شهرسازی،،آقای فرماندار،اقای شهردار،آقای رئیس راه و شهر سازی شهرستان

آیا می دانید که دختران چهارده وپانزده ساله جلو دیدگان مادرانشان به خون خود آغشته شدند که قلب هر انسانی را داغدار می کند(براثر چه چیزی و یا درچه زمانی و یا در کجا و یا چند نفربودند)

جناب آقای استاندار و جناب آقای فرماندار

مدیرانی که در این مورد کوتاهی کرده اند بایداز لطف، ومهربانی مردم نجیب خرمدره خجالت بکشند و هرچه زودتر...(مردم در خصوص این مدیران چه لطفی داشته اند،کدام مهربانی را کرده اند ویا نجابت مردم خرمدره متوجه کدام کار نانجیبانه مسئولان بوده است؟)

براستی کجای این جملات و کلمات بکارگرفته شده می تواندنمایانگر کار اطلاع رسانی حرفه ای باشد و یا نشان بدهد که نویسنده متن یک خبرنگار است چرا مسئول نشریه بیان با اینکه خودشان یک فعال حرفه ای در عرصه مطبوعات هستند چنین مطالب در هم و بی سروتهی را به عنوان یک کار حرفه ای مطبوعاتی منتشرمی سازند واین امکان را می دهند که جایگاه و منزلت فرهنگی شهرستان در مرکز استان و یا مجامع علمی دیگر زیر سئوال برود آیا مناسب نیست که قبل از چاپ دستی در این گونه از مقالات برده شود تا خواننده بداند که نویسنده متن دارای توان تحلیل و نگارش عالمانه است ویا برای نشریه درست نوشتن یک ارزش تلقی می گردد

اما در خصوص موضوع مربوط به سخنان جناب آقای خانمحمدی موضوع دارای نواقص زیادی در عرصه خبررسانی می باشدکه به بخشی از آنها اشاره می کنم و در پایان سئوالاتی را هم تقدیم جناب خان محمدی در خصوص فرمایشاتشان می نمایم شاید که با گرفتن جواب و یا اعمال دقت دیگر شاهدچنین بیاناتی نباشیم.

اولین اشکال به مطلب آن است که مشخص نیست این بیانات را جناب نماینده در کجا و در خصوص چه موضوعی بیان داشته اند.

دومین نقص مربوط می شود به این نکته که منبع خبر نامشخص است.

اما اشکالات موجود در فرمایشات نماینده محترم ازاین قراراست که

1- منظور ایشان از این جمله که ما از مسئولانی که وفاداربه نظام بوده و در مسیر آرمان های انقلاب حرکت بنمایند حمایت خواهیم نمود چیست؟ مگر مسئولی خارج ازاین خطوط وجود دارد و یا اگرشما خواستید مدیری را تغییر دهیدمی توان گفت که او ازاصول خارج شده و دیگر در مسیر آرمان های انقلاب نیست جناب خان محمدی در جامعه ای که سیستم اجتماعیش رنگ و بوی ایدئولوژیک دارد حتما مسئولش انقلابی و در مسیر آرامان های آن می باشد اینجا حمایت و یا عدم حمایت یا رنگ حزبی به خود می گیرد که در آن صورت شما باید بگویید که او با من همسو نیست و یا اینکه عدم حمایت عنوان ناکارآمدی می یابد که شما می توانید بگویید که من از مدیر ویا مسئولی که کار آمد و آشنا به اهداف جامعه ووظایف سازمانی خود باشد حمایت خواهم نمود.

2- مخاطب جمله نارسای مردم منطقه غیور و دوست داشتنی می باشند اما در برخی از اوقات ساده انگارانه آمده ایم و شعار معنوی داده ایم در حالی که هدف مادی منظورمان بوده و یا باید حریم ها را برداریم وما مسئولان هر جا که احساس کردیم به تکلیفمان عمل کنیم و برای ارتقای خودمان نجنگیم.چه کسانی می باشندمردم ابهر و خرمدره در کدام موقعیتی ساده انگاری کرده اند؟کدام شعار معنوی بوده که استفاده مادی از آن شده است ؟کدام حریم باید برداشته شود ویا کدام انسان می تواند که برای ارتقای جایگاه وموقعیت خود نجنگد؟ من مطمئنم که این جملات مال آقای خان محمدی نیست ودر انتقال آنها اشکالی وجود داشته است اما اگر متعلق به ایشان باشد باید بهبرادرمان عرض کرد که برادر من برداشتن حریم ها در ست نیست زیرا که حریم ها ارزش های می باشند که بر مبنای اهدافی والا تدوین شده اند بهترین کلمه جانشین برای فرمایش شما مرز های خود ساخته است در ضمن انسان نه تنها موظف بلکه مکلف است که برای ارتقای خود جنگ کند و از این جهت است که توسعه و پیشرفت بوجود می آید کلمه جانشین برای فرمایش شما می تواند کنار گذاشتن برداشت ملوکی از موقعیت و یا حذف اعتقاد به لابی سازی از طریق مقام باشد که نباید برای چنین مقام وموقعیتی جنگید.

ایشان در جمله دیگری عنوان کرده اند که مسئولان بدهکاربه محرومان هستند که این جمله هم تا حدودی معمول در عرصه سیاست نیست زیرا که مسئولان امانت داران قدرت محرومان هستند تا از آن برای خلق فرصت و امکانات مناسب استفاده نمایند مسئول ومدیر باید امانت دار خوبی برای محرومان باشد نه بدهکار خوش حسابی

جناب خان محمدی دچار همان خطای در محاسبه ای شده اند که اسلاف ایشان چون مهدوی مرتکب آن اشتباه محاسباتی بودند ما امروز از نظر نرخ بهره مندی از سواد و یا دانش در محرومیت قرار نداریم که بخواهیم با آوردن رشته هایی با مدارک تکمیلی چون دکتری این ضعف را برطرف سازیم بلکه ما در عرصه بومی نمودن و یا بکاربردن علم در ساختارکلان اجتماعی شهرستان های ابهر و خرمدره اعم از صنعت،اقتصاد ،سیاست و فرهنگ دچار مشکل هستیم ودیگری اینکه به دانش آموخته های خود مجال ورود و دخالت در مدیریت را نمی دهیم مثلا با وجود دانش آموخته های با مدرک دکتری و یا کارشناسی ارشد بخش قابل توجهی از مدیران ما با مدر ک لیسانس آنهم مدارک غیر مرتبط بکار مشغولند پس جناب خان محمدی بهتراست به جای نشان دادن در باغ سبزآوردن دانشکده های دوره های تکمیلی به خود زحمت بدهند مجالی برای آنانکه مدرکش را دارند فراهم کنندتا ظرفیت و قابلیت خود را نشان دهند و با بدست آوردن جایگاه های که مال آنان است و توسط دیگران با مدرک وتخصص کمتر غصب شده است اعتمادبه نفس بیابند ودیگر اینکه جناب دکتر شما که به دانش آموختگان فارغ التحصیل از محضر اساتیدی چون خودتان این مقداربی اعتماد هستید و می گویید که آنهاوزن مدرکشان از وزن علمیشان بسیاربیشتر است چگونه می خواهید از تحصیل کردگان منطقه استفاده نمایید و یا با این منطق به چه دردی می خورد آن دکترای که در منطقه پرورشخواهد یافت آیا فکر نمی کنید که این نوع از قضاوت ها متعلق به جایگاه شما نیست و مال افرادکوچه و بازار وبی سواد می باشد

به اجمال آنکه انتشار این نوع از اخبار و یا مقالات در عمل توهینی می باشد که به سطح شعور مردم منطقه می شود که امید وارم دوست بسیار گرامیم که مسئولیت هفته نامه بیان به قولی ابهر را دارند بعد از این حساسیت بیشتری را در انعکاس این دست از مطالب به خرج دهند.