یا ایها الذین امنوا لاتحرموا طیبات

انسان اگر قرار بود که به صورت انفرادی زندگی کندآیا فکر میکنید نیازی به این همه قانون ،حکم و....بود؟ اما چون سرنوشتش به این است که بادیگران در تمام امور فردی و اجتماعی معاونت ومشارکت داشته باشد مشخص است که برایانجام دقیق هریک از وظایف خویش مجبور است که تن به آدابی بدهدکه ازاجتماع اصولدینی،امور تجربی و ره یافت های علمی برآمده باشد تا در سایه رعایت آنهابتوانداستعدادهای خود را با دست یابی به فرصت بالسویه با دیگران ومنابع مادیاختصاصی آن شناسایی و پرورش دهد تا با کسب مهارت ودانش لازم بتواندامورفردیواجتماعی منتسب به خود را بدرستی به جا آورد تا جامعه در سایه محقق شدن اهداف درزمان خودو با هزینه های قابل قبول ضمن تامین امکان توسعه همه جانبه اعضاء خود رابه رفاه و امنیت برساند.

مثلا زمانی که در قرآن مجید این کتاب مقدس به تاکید آمده کهكلّمازاد علي الاقتصاد اسراف یعنی هر چیزی از حد میانه روی بگذرد اسراف است و بالتبع آناِنّ المبذرين كانوا اخوان الشياطين دست یازندگان به اسراف بدلیل توصیه شیطان برزیاده روی تبعیت و یا بستن پیمان اخوت با شیطان محسوب می گردد و مکاشفات علمی همعنوان نموده که بدلیل محدودیت منابع و نرخ لجام گسیخته جمعیت می باید در استفادهاز داشته ها مقتصدانه عمل نمود اگر کسی بیاید و با چشم بستن بر تمام احکام و اصولعلمی بخواهد آنچه را که خود درست می داند به انجام برساند وتازه اگر هم کسی از اوپرسید که کدام بخش ازاعمال تو با اصول اعتقادی،وظایف شرعی و رسالت سازمانیتهماهنگی داردسری بالا بیاندازد و با غرولند ونگاه غضب آلود با این عنوان که دیگرتکرار نشود از کنار موضوع رد شود آیا عمل این فرد مساوی با دستور صریح قرآن کریمکه می فرماید:

یاایها الذین امنوا لاتحرموا طیبات ما احل الله لکم ولا تعتدوا ان الله لایحبالمعتدین» (ای اهل ایمان حرام نکنید طعام های پاکیزه ای که خدا برای شما حلال کردهاست و ستم نکنید که خدا ستمکاران را دوست ندارد.)

برایبرقراری ارتباطی حسی با موضوع می خواهم موردی را با خوانندگان عزیز در میان بگذارمو آن اینکه روز جمعه گذشته به صورت اتفاقی داشتم از مسیربلوار معلم یعنی روبرویفرهنگسرای ارشاد اسلامی گذر می کردم که بیکباره با ازدحام ماشین های مدل بالا وشماره دولتی مواجه شدم به نحوی که احساس کردم که یکی از مسئولان ارشدبه شهرستان مانزول اجلال نموده اند و با این حس که بدانم چه خبر است سرعت خودروم را کاهش دادموازیکی از افراد خوش پوش سئوال نمودم که چه خبر است ایشان با تبختری عالمانه عنواننمودند که همایش تجلیل از خادمان قرآن می باشد که پایان یافته و چون پرسیدم که سبباینکه همه جلو در ازدحام نموده اند و نمی روند تا ترافیک روان شود فرمودندکه همهآماده می شوند که به افطاری پایان برنامه بروند و چون از سر کنجکاوی پرسیدم که مجریومتولی برنامه چه کسی بوده ایشان با کمی تامل بیان داشتندکه مرکز آموزش عالی علمیکاربردی ابهر من ماندم که چه ارتباطی می تواند وجود داشته باشد بین دانشگاه علمیکاربردی ابهر که موسسه ای غیر انتفاعیست با موضوع تجلیل از خادمان قران زیرا که باوجود سازمان حج وزیارت،ارشاداسلامی،تبلیغات اسلامی و...آیا منطقی و یا به اصطلاحمباح است که کار به داشگاه علمی کاربردی واگذار شود که در همین حین پلیسی عصبانیمرا به خود آورد که حرکت کن که راه جناب ... را بند آورده ای.

براستیکدام اصل ویا دستور دینی و یا کدام قانون واداب اجتماعی به مسئولان دانشگاه علمیکاربردی که موسسه ای غیر انتفاعی می باشد و در آمد و بودجه آن از محل شهریهدانشجویان تامین می گردد اجازه داده که حلال خدا را حرام نمایند و ازیک عنصر ارزشیبه نام قرآن و خادمان او برای مطامع سیاسی و شخصی بهره برداری نمایند تا با دادنافطاری آن هم به تعدادی از افراد که ممکن است در اصل ارتباطی با دانشگاه و یا حتیموضوع قرآن و مطالعات در خصوص آن نداشته باشندخود را در مسیر کمک به ترویج اندیشهدینی نشان دهند.

براستیآنچه که توسط دانشگاه علمی کار بردی ابهر وزیر بلیط مستقیم ریاست استانی ایندانشگاه به نمایش گذارده شد ومتاسفانهبرخی از مسئولان معنوی استان هم به این کار با حضور خود مشروعیت بخشیدند نمیتوانداسراف در اموال عمومی محسوب گردد واز این محل که این نوع از اسراف یکی از زيانبارتريناقسام آن می باشد و حفاظت از اموال عموميو بيت المال نشانة رشد شخصيت، ادب و حس مسئوليت يك ملت است. این سئوال برای همه شهروندان ابهرمخصوصا دانشجویانی که از محل فشاربه خانواده سعی می نمایند تا شهریه خود رابپردازندتا از محل آن امکانات آموزشی خریداری و تهیه شود تا آنها بتوانندبا فراغبال بیشتری به تحصل و اندوختن تجربه اقدام نمایند پیش بیاید که مجوز چنین هزینه ای از کجا صادر شده است ویا به این نو ع از اسراف اعتراضکنندتا مبادا مسئولان دانشگاه با مال خوددانستن امکانات به اقداماتی در جهت حیفومیل در آنها دست بزنند.

ویا چه فرقیهست بین مسئولان امروز جامعه ما که باید عمل وحکمشان درجهت حمایت از اموال عمومی کهدر نزدخداوند عامل حیات جامعه شناخته می شود با مولایمان علی(ع) که به کارگزارانشان به تاکید می فرمودند:

«ادقوّااقلامكم و قاربوا بين سطوركم واحذفوا عنّي فضولكم و اقصِد و اقصد المعاني و ايّاكمو الاكثار فانّ اموال المسلمين لا تحتمل الاضرار».

«نوكقلمهايتان را ريز كنيد، سطور را به هم نزديك كنيد، كلمات زيادي را نسبت به من(در نوشتن گزارش) حذف كنيد محتوي و مفهوم اصلي را بيان كنيد. از زياد نوشتنبپرهيزيد، به درستي كه اموال مسلمين قبول ضرر نميكند.

نکندمسئولان محترم فکر می کنند که فرمان امام(ع) شامل نوع نوشتن و صرفه جویی در کاغذمی شود وعمل آنها چون برای بزرگداشت قرآن کریم است مشمول این فرمان نمی شود ویااینکه آنها از طریق گرامیداشت قران می توانند که به موقعیت و جایگاه خود مشروعیتبدهند وگرنه اگر قرار باشد که برای هزینه های صورت گرفته حال با هر نامی وهرجاییگزارشی داده شودتا مشخص گردد که کار برای خدمت بوده ونه برای اتراف(لذت بردن)مسلماست که در جلسه ای که دانشجوی دانشگاه علمی کاربردی حضور نداشته ویا کاری که توسطدانشجو انجام گرفته باشد ارائه نشده باشد و یا در سفره ای که باز گردیده وپول آنرا دانشجو پرداخت نموده دانشجو حضور نداشته باشد مسلم است که گزارش هم جنبه توجیه می یابدونمی تواندمایه تغییر وبهبود ارتباط جامعه با منابع فکری و عقیدتی گردد.

وسئوالآخر اینکه دوستان حاضر در جلسه افطاری آیا به لقمه ای که در دهان می گذاشتند و بهنوعی افطاری خود را با آن باز می کردند با دقت نگاه کردند تا بدانند ریشه غذا ازکجا و هدف بازبودن سفره از برای چیست؟ و یا اینکه چون کار برای قرآن وبا نام خادمانقرآن بوده نیازی به این حساسیت ها نبوده و نیست